Oliwki i moja sycylijska oliwa z pierwszego tłoczenia

Oliwki i moja sycylijska oliwa z pierwszego tłoczenia 

Cześć Kochani 🙂 Udało się! Mam pierwszą w życiu oliwę zrobioną z sycylijskich oliwek rosnących na drzewach w naszym ogródku:))))) Mówię Wam jaaakkka jestem zadowolona!! 🙂 Ale jaki to był PIERWSZY RAZ! Już spieszę Wam donieść jak produkuje się świeżą oliwę 🙂

W naszym ogródku rosną 3 drzewka oliwkowe. Poniżej możecie je obejrzeć na fotografiach. W tym roku widząc uginające się pod ciężarem oliwek gałęzie zdecydowaliśmy, że zbierzemy oliwki i zrobimy z nich NASZĄ oliwę 🙂

Kochani, w związku z tym, że w Polsce nie zbieramy oliwek wytłumaczę Wam nieco, jak przebiega taki proces. Zbiór oliwek rozpoczyna się od położenia pod drzewami tzw. la rete, czyli sieci. Sieć można porównać do tej używanej przez rybaków przy połowach jednak ta do oliwek wykonana jest z plastiku i ma mniejsze oczka. Drugim niezbędnym narzędziem są grabie. Te można przyrównać do tych, używanych przez nas do grabienia liści, z taką różnicą, że te do oliwek są mniejsze i plastikowe. I co robimy z tym prostym sprzętem? Zaczynamy czesać gałęzie drzewka oliwkowego tak aby rosnące na nim oliwki pospadały do położonych pod drzewem sieci! 🙂 Proste prawda?

Muszę Wam przyznać, że próbowałam potrząsnąć drzewem aby uzyskać efekt finalny szybciej od przeczesywania gałęzi drzewa… jednak cóż to nie jabłka, spaść nie chciały a mój Sycylijczyk powiedział, że gdyby oliwki spadały po potrząśnięciu drzewem na pewno do tej pory ten sposób ich zbierania zostałby odkryty! 😉 Dodam, że jeśli ktoś ma bardzo dużo drzew oliwkowych zamiast plastikowych grabek używa tych mechanicznych, co znacznie przyspiesza pracę. Kiedy oliwki spadną usuwa się ewentualne liście i zbiera do worków (sposób mniej polecany) lub plastikowych skrzynek. Ważnym jest aby oliwki mogły w nich oddychać. I co dalej?

Całość zebranych plonów należy, w ciągu 24 godzin od ich zbioru, zawieźć do frantoio czyli miejsca, w którym z naszych oliwek wycisną oliwę. Dlaczego w ciągu 24 godzin? Ponieważ, możemy zaprzepaścić dobry smak oliwy!

A co takiego dzieje się w wytłaczarni oliwy? Ten proces, z tego co właściciel naszego frantoio mi wyjaśnił, dzieli się na 4 etapy:

ETAP1. Oczyszczanie z liści i mycie oliwek (defogliazione e lavaggio delle olive)

To proces podczas, którego oliwki są oczyszczane z nadmiaru liści i następnie myte. Warto wspomnieć, że nigdy nie uda się usunąć wszystkich liści, jednak na szczęście nie stanowi to problemu. Wiadomo jest bowiem, że pozostawione w małej ilości liście przyczynią się do wzbogacenia koloru i zapachu oliwy!

ETAP2. Mielenie (molitura)

To faza, w której miąższ i pestka oliwki zostają zmiażdżone razem, na skutek czego stają się oliwkową pastą. Ten proces odbywa się po to aby na kolejnym etapie z otrzymanej masy uzyskać jak najwięcej oliwy.  Uwaga! Bardzo często właśnie ten etap mylony jest z uzyskiwaniem oliwy co nie jest prawdą!

ETAP3. Ugniatanie (gramolatura)

Następnie oliwkowa pasta jest ugniatana do momentu, w którym na jej powierzchni pojawią się kropelki oliwy. Proces ten przebiega przy 27C i trwa około godziny. Nazywa się spremitura a freddo, czyli wytłaczaniem oliwy na zimno.  

ETAP4. Ekstrakcja oliwy (estrazione)

W tym kroku, gotowa pasta przechodzi do maszyny zwanej wirówką, w której oddzielane są wytłoczyny oliwek od ich części płynnej czyli wody i oliwy. Następnie przechodzi przez kolejną wirówkę, nieco innego typu, która oddziela wodę od oliwy.

Spójrzcie! 🙂

Mówię Wam pyszności! Jak będziecie na Sycylii spróbujcie koniecznie oliwy! Mniam 🙂

PS:
Zbiory oliwek na Sycylii trwają od listopada do grudnia i to nie jest relacja z ostatnich zbiorów, ale szkoda nam było nie pokazać Wam jak to się robi.

 

Festiwal kwitnących drzew migdałowych w Agrigento (Sagra del Mandrolo in Fiore)

Festiwal kwitnących drzew migdałowych w Agrigento (Sagra del Mandrolo in Fiore)

Ciao Wszystkim! Nie wiem jak Wy, ale ja już wypatruję wiosny! Już po prostu nie mogę się jej doczekać tak bardzo, że postanowiłam pojechać do Agrigento na festiwal kwitnących drzew migdałowych! 🙂 Ponoć właśnie on i kwitnące drzewa migdałowców są pierwszymi zwiastunami wiosny… ale przecież nie tylko!

Korzenie festiwalu sięgają 1934 roku. Wówczas po raz pierwszy w Naro, malutkiej miejscowości niedaleko Agrigento, ówczesny hrabia Alfonso Gaetani zamarzył aby typowe produkty sycylijskie stały się bardziej rozpoznawalne. Pomysł hrabiego bardzo się spodobał mieszkańcom nie tylko samego Naro ale także i innych okolicznych miejscowości. I tak oto właśnie, w okresie kiedy zaczynają kwitnąć drzewa migdałowców, w Naro odbyła się pierwszy festiwal typowych produktów sycylijskich. Święto to przyjęło nazwę Sagra del Mandrolo in Fiore (od kwitnących drzew migłdowych). W 1937 roku festiwal został przeniesiony z Naro do Agrigento. Tutaj, za wyjątkiem okresu II wojny światowej, odbywa się do tej pory.

Warto podkreślić, że wraz z płynącym czasem festiwal zmienił nieco swój charakter – obok degustacji typowo sycylijskich produktów oraz możliwości ich kupna – stał się międzynarodową imprezą folklorystyczną. Jej hasłem przewodnim jest pokój i braterstwo wśród narodów całego świata. Popularność festiwalu z czasem stała się tak duża, że obecnie biorą w nim udział zespoły folklorystyczne z całego świata. Prezentują nie tylko swoje stroje ale także tradycjonalne tańce i śpiewy. W tym roku w festiwalu brały udział następujące Państwa: Hiszpania (2 zespoły reprezentujące 2 różne regiony Hiszpanii), Tajlandia, Holandia, Bułgaria, Filipiny, Słowacja i Węgry.

Całość festiwalu trwa około tygodnia i zawsze kończy się paradą wozów sycylijskich-carretto siciliano (więcej o nich tutaj), która wychodzi z miasta Agrigento aby na koniec dotrzeć do Valle dei Templi (więcej o strefie arhceologicznej Agrigento tutaj). Ostateczny pokaz odbywa się u stóp Tempio della Concordia, czyli Świątyni Zgody. Przy Tempio di Eracle wręczana jest natomiast nagroda główna dla najlepszego zespołu folklorystycznego pod względem ubioru, śpiewu i tańca, zwana Tempio d’Oro.

Felice anno nuovo 2017

Felice anno nuovo 2017

Kochani,
W ten szczególny dzień, pierwszy dzień nowego roku chcieliśmy życzyć Wam wszystkim samych cudownych chwil. Zdrowia, szczęścia i częstych odwiedzin na naszej wyspie niezwykłej 🙂  Dla części z nas był to rok magicznych zmian, dla innych przemian. A jakim dla Was był miniony 2016?

Zespół LaBellaSicilia.pl

 

ps. Już niedługo powrócimy do częstszych aktualizacji. Wyjawimy też powód naszego rozleniwienia w ostatnich miesiącach 🙂 Stay tuned!

Piaszczyste plaże Favignana

Plaże Favignana – dla kochających złoty piasek

Witajcie! Jak pamiętacie, jakiś czas temu pisałam Wam o raju na ziemi, jakim jest Favignana. Wówczas wspomniałam tylko o samej miejscowości. Dla wszystkich, którzy przeoczyli ten artykuł zachęcam do zajrzenia tutaj. Dzisiaj, dalszy ciąg o tym raju na ziemi, jednak z punktu widzenia tamtejszych plaż. Przecież, myśląc o wypoczynku na Favignana nastawiamy się przede wszystkim na kąpiele w morzu i plażowanie, prawda?

Kochani, plaże na Favignana to przede wszystkim wielka różnorodność dzięki, której każdy z Was znajdzie coś dla siebie, od plaż piaszczystych po te kamieniste; z łagodnym zejściem do wody i te, aby zejść do wody, trzeba do niej wskoczyć; te spokojne, prawie bezludne i te z towarzystwem innych plażowiczów; znajdziecie wśród plaż także te, których wody odkryją przed Wami niesamowity świat podwodny oraz te, dzięki którym będziecie mogli zobaczyć podwodne jaskinie… Jest w czym wybierać!

Tutaj opiszę Wam niektóre z plaż piaszczystych. Trzeba dodać, że na całej Favignana jest ich niewiele, dlatego często są one mocno zatłoczone (w szczególności w sezonie).

Do pierwszej z nich należy Cala Azzurra czyli Błękitna Zatoka.
Otoczona jest ona niewielkim klifem, przez co nie znajdziecie tam zbyt wiele miejsca do typowego plażowania z parasolem lub parawanem! Ręczniki i rzeczy osobiste zostawia się na skałach. Proponuję abyście zawitali na plażę raczej wcześnie rankiem, aby znaleźć skałę płaską i w miarę dużą, z dobrym zejściem do morza. Plaża jest świetna dla osób, które lubią spokojne zejście do morza lub tych, które uwielbiają kąpiele słoneczne przy jednoczesnym spokojnym i chłodnym falowaniu morza. Poleciłabym ją także rodzinom z dziećmi jednak z dwoma uwagami: plażowanie i kąpiel musiałyby się odbyć w godzinach porannych lub popołudniowych kiedy słońce nie jest takie silne (plaża nie jest osłonięta od słońca) oraz minimalny wiek dzieci to około 5 lub 6 lat. Najbliższy bar, w którym można kupić wodę, soki, piwo czy w porze obiadu coś zjeść znajduje się przy ulicy, przy której jest zejście na plażę.

Drugą plażą jest Lido Burrone.
Kochani, to plaża, która przypomina, w piękne dni wakacyjne, nasz polski Bałtyk. Plaża jest pełna złoto – jasnego drobniutkiego piasku, z której wchodzi się do krystalicznie czystej wody. Samo zejście do wody jest bardzo łagodne. Plaża wyposażona jest w leżaki i parasole, które można wynająć. Na plaży znajduje się również bar serwujący zarówno obiady jak i kolacje. W barze można również kupić wodę, soki czy piwo. Proponuję Wam przybyć na plażę wcześniej aby znaleźć jeszcze wolny leżak:) W sezonie, plaża jest bardzo zatłoczona. To miejsce, polecam przede wszystkim rodzinom z małymi dziećmi oraz osobom uwielbiającym kąpiele słoneczne na leżaku wraz z książką w ręku.

Kolejną piaszczystą plażą jest La Praia położona w Favignana, dokładnie przy Muzeum Przetwórni Tuńczyka Florio.
Jest plażą miejską, a więc może być super rozwiązaniem dla tych osób, które chcą wykąpać się w morzu i opalić bez tracenia czasu na dojazd na inną z plaż. Na plaży jest możliwość wynajęcia leżaka i parasola. Zejście do wody jest łagodne. Tuż przy plaży jest bar, w którym można kupić napoje lub zjeść lekką przekąskę. To miejsce, z całym przekonaniem, można polecić rodzinom z dziećmi.

Moi Mili, już teraz zapraszam Was na kolejny wpis o plażach Favingana dla wszystkich ceniących obcowanie z naturą i spokój podczas swoich wakacji.

Do następnego!

Campofelice di Roccella

Campofelice di Roccella – jedna z bram do Parku Przyrody Le Madonie

Witajcie Moi Mili 🙂 Trochę za słuszną namową, trochę z osobistych pobudek postanowiłam Wam napisać nieco więcej o miejscu, w którym mieszkam. Nazywa się ono Campofelice di Roccella i znajduje się około 14 km od słynnego miasteczka Cefalu’, które wpisane jest na listę zabytków UNESCO. Pierwszy człon nazwy, tj. Campofelice, w dosłownym tłumaczeniu, oznacza szczęśliwe pole 🙂 Sama miejscowość jest malutka, położona na wzgórzu, zwrócona w kierunku morza. W przeszłości mieszkańcy tej miejscowości trudnili się przede wszystkim rolnictwem oraz sadownictwem. Okolica ta była znana z gai oliwnych, sadów cytrynowych i pomarańczowych. Szeroki dostęp do morza i postępująca urbanizacja spowodowały, że sady i gaje zostały wycięte, a przy linii brzegowej pojawiły się domki i wille.

Historycznie, pierwsze informacje o miejscowości sięgają XII w. kiedy to, blisko linii brzegowej, przy ujściu niewielkiej rzeczki Roccella, powstała osada złożona z kilku domostw. W XIV w. wybudowano w niej zamek i z czasem nazwano ją Casale di Roccella. Do dzisiaj jedyną pozostałością po osadzie jest wieża, znajdująca się opodal plaży Campofelice. W tym miejscu warto dodać, że plaża ta jest piaszczysta i należy do jednej z najdłuższych w tej okolicy.

Co oprócz wieży można zobaczyć w samym miasteczku? Pierwsza odpowiedź jaka mi się nasuwa kiedy myślę o Campofelice, jest to przepiękna panorama z miejskiego tarasu z widokiem na morze. Polecam się tam wybrać tuż przed zachodem słońca z aparatem w ręku… Zdjęcia i wrażenia z samego zachodu niezapomniane 🙂 Warto też dojść do placu, przy którym znajduje się XIX wieczny Kościół pod wezwaniem. Św. Rozalii i zatrzymać się jednej z kawiarni aby poczuć typowo sycylijską atmosferę.

Ponadto, już na koniec, nie należy zapomnieć, że Campofelice di Roccella znajduje się przy jednym z większych i najwyższej położonych na Sycylii Parków Przyrody Le Madonie do odwiedzenia, którego gorąco Was zapraszam. O samym parku, na pewno zaś, napiszę oddzielny artykuł.

Do następnego!

Zamek św. Katarzyny

Zamek św. Katarzyny  na Favignana

Witajcie 🙂 Wspomniany w tytule zamek św. Katarzyny, Il Castello di Santa Caterina znajduje się na górze o takiej samej nazwie, która położona jest na Favignana, jednej z Wysp Egadzkich. Wpływając do portu w Favignana, nie można go nie zauważyć. Zamek, obecnie w rękach państwa, został wybudowany w miejscu jednej z wież wyspy, około IX w. W tamtym okresie takich wież było trzy i należały one do saraceńskich fortyfikacji obronnych.

Podczas dominacji na Sycylii Normanów, a następnie Andegawenów i Aragonów zamek przechodził z rąk do rąk kolejnych rodzin z Trapani. Podczas panowania Burbonów zamek stał się więzieniem dla skazańców politycznych. Dlatego postrzegany jest w historii Włoch jako symbol walki o wolność i zjednoczenie.

Według źródeł historycznych, zamek który możemy oglądać do dzisiaj, pochodzi z około XVI-XVII w. Został on wybudowany z kamienia wapiennego na bazie prostokąta. Składał się on z parteru, wydrążonego w skale, gdzie byli przetrzymywani więźniowie oraz pierwszego piętra przeznaczonego na biura i pokoje dla żołnierzy. W środku znajdowała się także mała kapliczka pod wezw. Św. Katarzyny. Przypuszcza się, że to właśnie stąd wzięła się zarówno nazwa góry jak i zamku.

Kochani, na zakończenie, dodam, że na zamek prowadzi kamienna ścieżka. Wejście, w wolnym tempie zajmuje około 40 min. Warto tam wejść przed zachodem słońca z dwóch powodów: 1) wejście nie jest osłonięte od słońca , 2) zachód słońca z tamtego miejsca da Wam niezapomniane wspomnienie 🙂 I jeszcze jedna ważna informacja: wchodząc tam przed zachodem słońca weźcie ze sobą latarki (telefon), ponieważ kamienna ścieżka tylko w części jest oświetlona.

Do następnego!

Tłusty wtorek

Tłusty Wtorek i jego sycylijskie słodkości

Cześć Kochani! Nie, nie pomyliłam się! Jutro w całych Włoszech obchodzony jest tłusty wtorek (martedi’ grasso) nie jak w Polsce tłusty czwartek. Martedi’ grasso przypada zawsze we wtorek, ten przed samym Popielcem i jednocześnie to właśnie on kończy okresu karnawału! Wszystkim wiadomo, że w tłusty czwartek w Polsce na stołach królują pączki. We Włoszech zwyczaj ten jest nieco bardziej skomplikowany, ponieważ każdy region ma swoją tradycję wypieków słodkości i w związku z tym, inne smakołyki są przygotowywane przy obchodach przeróżnych świąt i uroczystości.

Na Sycylii, w zależności od miejsca, wypiekami tłustego wtorku są: pignolata, teste di turco, sfinci, chiachiere, crispelle di riso e miele. Ja postanowiłam, że zrobię chiachiere light, które można porównać do naszych faworków. Uwaga! Napisałam light, ponieważ będę je piekła w piekarniku, a nie smażyła. Oczywiście jak się domyślacie, na Sycylii, w znacznej większości przygotowywane chiachiere są smażone! Podane poniżej proporcje, wystarczą na przygotowanie około 40 faworków.

Aby przygotować nasze sycylijskie faworki będziemy potrzebować:

  • 500 gr mąki
  • 3 całe jajka i 1 żółtko
  • 50 gr miękkiego masła
  • 70 gr cukru kryształu
  • 2 łyżki wódki lub innego alkoholu
  • strąk wanilii
  • 1 łyżeczka proszku do pieczenia
  • szczypta soli
  • cukier puder do posypania faworków

A więc do dzieła:

  1. 3 całe jajka i 1 żółtko, lekko ubijcie.
  2. Do jednego dużego naczynia nasypcie mąkę a następnie dodajcie do niej: lekko ubite jajka, proszek do pieczenia, cukier, szczyptę soli i wódkę. Całość wymieszajcie.
  3. Następnie do ciasta dodajcie nasionka wyskrobane z wanilii oraz masło.
  4. Całość ugniatajcie aż otrzymacie jednolite ciasto. Jeśli ciasto będzie wydawać się Wam suche dodajcie 1 -2 łyżki wody. Po mniej więcej około 10 min ciasto powinno być gotowe – gładkie i jednocześnie ciągnące. Następnie, owinięcie ciasto w folię spożywczą i zostawcie aby „odpoczęło” przez co najmniej 30 min.
  5. Wyjmijcie stolnicę, posypcie ją odrobiną mąki.
  6. Z ciasta utnijcie kawałek o wielkości około 150 gr.
  7. Wałkiem, rozwałkujcie go do grubości 2 mm. Podczas wałkowania coraz przekładajcie ciasto z jednej strony na drugą.
  8. Z ciasta, radełkiem, wytnijcie prostokąty (faworki) o wielkości 5×10 cm i przenoście je na blachę pokrytą papierem do pieczenia.
  9. Faworki należy piec w nagrzanym wcześniej do 190C piekarniku z termoobiegiem przez 10 min.
  10. Podczas pieczenia pierwszej tury faworków, należy przygotowywać kolejną ich partię na stolnicy.
  11. Wystudzone faworki posypcie cukrem pudrem.

Smacznego!

Favignana – raj na ziemi?

Favignana – raj na ziemi?

Witajcie! Jak tylko przeprowadziłam się na Sycylię już wówczas moi znajomi odpowiadali mi o urokliwości Favignana, największej z Wysp Egadzkich. Według tych opowieści miało być to miejsce po którym, ze względu na niewielkie odległości, 80% mieszkańców i turystów porusza się na rowerach, o przecudnej praktycznie dzikiej przyrodzie, krystalicznych wodach i jej zatoczkach, każdej na swój sposób pięknej i niezapomnianej. No cóż, taki opis mobilizuje, prawda? Tak więc pojechałam, ponieważ nie chciało mi się wierzyć, że tak blisko Sycylii znajduje się taki raj na ziemi.

Kochani, Favignana znajduje się w odległości 40 min drogi od Trapani. Możecie się tam dostać wybierając jeden z promów odpływających z portu tego miasta. Już z daleka, na horyzoncie, zobaczycie jedyne na wyspie wzniesienie, około 310 m.n.p.m., nazwane Górą św. Katarzyny, Monte di Santa Caterina. Ta właśnie góra dzieli Favignanę na dwie części, jedną bardziej zurbanizowaną wraz z miejscowością Favignana i drugą, praktycznie dziką i dostępną… przede wszystkim na rowerze 🙂 Na górze widać średniowieczny zamek, zwany Castello di Santa Caterina.

Rozmawiając z mieszkańcami wyspy dowiedziałam się, że nazwa wyspy pochodzi od zachodniego wiatru zwanego Favonio. Inni, wspominali, że sama wyspa ma postać motyla (la farfalla), który przysiadł na tafli Morza Śródziemnego. Ponoć, o wschodzie słońca, kiedy spojrzy się w kierunku Marsala, można zobaczyć tzw. farfallicchi, czyli zjawisko podobne do fatamorgana, które dotyka często  pustynnych wędrowców. Wielu Fawończyków (przepraszam za spolszczenie) potwierdzało, że wówczas na wodzie są widoczne łodzie, ludzie czy zwierzęta. Dla ciekawskich dodam, że nie byłam w stanie wstać w nocy aby być o świcie na końcu wyspy skierowanym na Marsalę! 😉

Co ciekawego można zobaczyć w samej miejscowości? Na pewno Przetwórnię Tuńczyka, która dzisiaj jest pięknym multimedialnym muzeum, dwa place – Piazza Marina i Piazza Europa. Punktem charakterystycznym pierwszego placu jest kościół św. Anotniego natomiast drugiego budynek Urzędu Miasta oraz statuetka Ignazio Florio, swego czasu, właściciela Wyspy i założyciela fabryki tuńczyka. Ponadto warto zajrzeć także do Villi Florio oraz wspiąć się na górę Św. Katarzyny aby stamtąd podziwiać widoki 🙂

Oczywiście, przy tym wszystkim pozostają nam wszystkie urocze zatoczki i plaże 🙂 oraz kamieniołomy tufu, tj. skały wulkanicznej, używanej w tym regionie do konstrukcji domów. W jednej z nich znajdują się Ogrody Ipogei. Pozwolicie jednak, że o samych plażach oraz zamku na Górze św. Katarzyny napiszę Wam oddzielnie. Dlatego jeszcze dzisiaj, nie odpowiem Wam czy moi sycylijscy znajomi mieli rację czy nie 🙂 Konkluzja nastąpi na zakończenie, wszystkich artykułów o Favignana.

Do następnego!

Karnawał w Termini Imerese

Karnawał w Termini Imerese (Il carnevale a Termini Imerese)

Witajcie Kochani 🙂 Karnawał nam się kończy ale to nie koniec zabawy. Pamiętajcie: włoski karnawał to nie tylko Wenecja! Na Sycylii jest równie ciekawie w tym okresie. W niektórych miastach w tym tygodniu rozpoczynają się parady karnawałowe. W swoich wcześniejszych wpisach wspominałam już o Corleone, o tutaj: http://labellasicilia.pl/corleone/ lub o Mezzojuso, gdzie ma miejsce piękna pantomima , o tutaj: http://labellasicilia.pl/il-mastro-di-campo-historyczna-pantomima/. Do tych miejsc dodam jeszcze Termini Imerese, niewielkie miasteczko położone niedaleko Palermo. Właśnie tam wzięły swój początek wszystkie parady, które podczas karnawału odbywają się na Sycylii. W związku z tym, że o tradycji związanej z karnawałem w Termini Imerese pisałam przy okazji artykułu o maskach, o tutaj:http://labellasicilia.pl/maski-sycylijskiego-karnawalu-le-maschere-siciliane/ teraz pozostaje mi tylko, życzyć Wam miłego oglądania fotografii z zeszłego roku!

Jeśli w najbliższych dniach wybieracie się na Sycylię, możecie również wziąć udział w tradycyjnych obchodach karnawału w Termini Imerese – uroczystości rozpoczną się 7 lutego (niedziela) i potrwają do 9 lutego (wtorek) – Martedi Grasso, który jest odpowiednikiem naszego Tłustego Czwartku, tuż przed Środą Popielcową.

Bawcie się dobrze dopóki karnawał trwa 🙂 i do następnego napisania!